In New York gaat alles met de snelheid van het licht. Het semester is afgesloten, Margriet en Joop hebben een bliksembezoek gebracht, kerstmis is voorbij, en een keer knipperen met je ogen en het is nieuwjaar, 2010. Mijn tijd hier in New York gaat snel voorbij; ik ben nu al meer dan vier maanden van huis.
Toen ik in augustus aankwam in New York was het semester nog niet begonnen. Dat startte pas twee weken later. Sinds acht september ben ik non-stop bezig geweest aan mijn studie. Ik heb drie vakken gevolgd: een vak over ethiek, Darwin, en een tutorial over wetenschappelijk realisme. Afgelopen weken heb ik hard zitten schrijven om die vakken goed af te sluiten. Voor ethiek weet ik dat dit gelukt is, voor de andere twee wacht ik nog op een punt. Dit zal nog wel even duren. Ik heb echter vertrouwen in een goede afloop. Het einde van dit semester is opgeluisterd door Margriet en Joop; van 19 december tot en met 25 december zijn zij me komen bezoeken in New York. Een geniale week. Naar eigen zeggen hebben ze genoten, net als ik.
Ik zou ze ophalen van Penn Station, waar de trein van Newark Airport aankomt. Ik heb staan wachten, maar ik kreeg geen contact met Joop. Later bleek dat beiden geen bereik hadden. Om mezelf een beetje te vermaken tijdens het wachten heb ik staan meezingen met een coverband van The Beatles die op dat moment in Penn Station aan het spelen was: The Meetles. Op een gegeven moment keek ik over mijn schouder en zag ik Margriet zoekend om zich heen kijken. Gelukkige hadden ze het dan toch gered -- een dag later en ze hadden in Dusseldorf vast gezeten in de sneeuw. Gelijk de subway in, en naar huis. Nadat ze zich hadden gedoucht zijn we Columbia University gaan bekijken. Althans, voor zover dat ging, want we liepen midden in een flinke sneeuwbui. Ik heb ze snel rondgeleid over de campus, en we zijn even binnen geweest bij Philosophy Hall. Vervolgens zijn we wat gaan eten bij rooftop restaurant The Heights.
De volgende dag hadden we het plan opgevat om naar het Museum of Modern Art te gaan, het zou immers weer gaan sneeuwen. Onze wandeling door een besneeuwd Central Park en over drassig Fifth Avenue brak ons echter op. Met doorweekte en bevroren voeten hebben we uiteindelijk een taxi ge-hailed, om thuis op te warmen. 's Avonds waren we door Simon uitgenodigd om mee te gaan naar een theaterstuk in de Lower East Side. Hierna hebben we wat gegeten bij een restaurantje daar in de buurt.
Op maandag zijn we downtown gegaan; naar Ground Zero, Wall Street, South Street, over de Brooklyn Bridge gelopen, Brooklyn Heights bewandeld, en met de subway terug naar Manhattan. Vervolgens wilde we het Vrijheidsbeeld bekijken vanaf de Staten Island Ferry. Dit hebben we ook gedaan, al zijn we wel half bevroren in de koude wind, op de kop van het schip. In Battery Park, op weg naar het vertrekpunt van de ferry, werden we aangesproken door een man. Hij vroeg enkele momenten van onze tijd, en vertelde dat hij snoep verkocht, en dat het geld naar een goed doel zou gaan, ergens in New Jersey; of we iets van hem wilde kopen. Sympathieke kerel, goed klinkend verhaal, we besloten het te doen. Achteraf was dit besluit niet echt wijs: 30 dollar lichter, en 5 kleine zakjes snoep rijker. Damn. Die gasten praten zo snel, en ze spelen in op je onhandigheid. Nou ja, niet erg. We hebben hartelijke gelachen om onze eigen domheid. 's Avonds heeft Margriet masterlijke wraps gemaakt, en hebben we thuis gechilld.
De volgende dag, op dinsdag, moest ikzelf aan het werk, de laatste pagina's van mijn laatste paper schrijven. Margriet en Joop hebben die dag een bad-ass wandeling gemaakt, startend bij Washington Square Park, door Soho, Little Italy en Chinatown, afsluitend op Times Square. Ze zijn toen terug naar huis gekomen, en we hebben even gechilld. Omdat Joop niet binnen kon roken ging hij steeds even naar buiten. Gewoon even buiten stilstaan in New York, kijken en luisteren naar de stad, dan zie en hoor je de mooiste dingen. Al rokend ving Joop een flart op van een gesprek tussen twee donkere mannen: "that niggah doesn't have an attitude, he doesn't even act like he got one." Zomaar een quote, maar het laat wel zien dat die Amerikanen dingen prachtig kunnen verwoorden; probeer dat maar eens met dezelfde vibe in het Nederlands te zeggen. 's Avonds zijn we naar het Community Food & Juice restaurant geweest, hier bij ons om de hoek. Lekker en vooral gezellig gegeten.
Op woensdag zijn we naar Harlem gegaan, om daar een wandeling te maken. We waren hier allemaal enthousiast over, want na beschaafd lower Manhattan en Brooklyn Heights gingen we nu echt the hood in. Margriet had een mooie wandeling gevonden in de Capitoolgids. We hebben echt de sfeer geproefd van de wijk. Op de Martin Luther King Boulevard was het druk met winkels, kraampjes en mensen. We waren de enige blanken die daar rondliepen, maar het was geweldig. Natuurlijk is er niets gebeurd; als je je daar gewoon cool gedraagt dan is er niets aan de hand. Sterker nog, het moment van de dag beleefden we toen we midden in Harlem een oudere donkere man tegen kwamen; al voort schuifelend zei hij geheel onverwachts, en met een vrolijke stem "happy holidays kids". Lastig om te beschrijven op zo'n blog, maar het was een geniaal moment: midden in the hood zo vriendelijk worden aangesproken, dat hadden we niet zien aankomen. 's Avonds hebben we Rockefeller Center beklommen. Een prachtig uitzicht waardoor je enig idee krijgt van de locatie, schaal en richting van New York.
Op donderdag, de laatste dag, zijn we dan toch naar het Museum of Modern Art gegaan. Vanwege kerstavond sloot het museum al om drie uur, en daardoor konden we de speciale Tim Burton exhibitie niet bekijken. De schilderijen van Van Gogh, Cézanne, Matisse en Warhol maakten veel goed. 's Avonds zijn we flink gaan stappen in de Lower East Side, samen met Jeremy.
Zo flitsend als het begon, zo snel was het ook weer voorbij. Op vrijdag gingen Margriet en Joop met een zekere tegenzin weer terug naar huis; op eerste kerstdag uren in een vliegtuig zitten is niet relaxt, zeker niet als je na zes dagen New York weer terug gaat naar Nederland. Toen ze weg waren was ik wel een beetje sad; het was echt een leuke week, waarin ik Margriet beter heb leren kennen, en weer pinten heb kunnen drinken met mijn maat Joop. Zoals Amerikanen dat zeggen: good bonding time. Het is leuk om beiden zo enthousiast te hebben gezien over hetgeen ze hebben meegemaakt en ervaren; even meedraaien in wereldstad New York, dat is ook echt gaaf.
Eerste kerstdag in New York, alleen, ver van huis, vriendin, familie en vrienden. Ik was er wel enigszins huiverig voor. Het viel echter alleszins mee. Jeremy bleef ook in New York, en we zijn samen naar zijn appartement in Queens geweest. Hier. In de Asian foodmarket hebben we boodschappen gedaan om Adobo te maken -- een traditioneel Filippijns gerecht. Bij hem thuis hebben we de Adobo gemaakt, en ons vergrepen aan loempia's en Oreo's dubble sized. Hierna een beetje gechilld en geouwehoerd (in slang noemen ze dit shoot the shit). We hadden gratis kaartjes gescoord voor een feest in een grote club aan de west side: Pacha. We zijn er geweest, maar echt gaaf was het niet. Volgens Jeremy was het een grote meatmarket. Dat wil zeggen, er liepen meer mannen dan vrouwen rond, er hing een gespannen sfeertje, en iedereen voelde zich te goed of te knap voor ieder ander. Na een uurtje zijn we vertrokken, terug naar Queens. Omdat het voor mij van deur tot deur zo'n anderhalf uur duurt om van Jeremy terug thuis te komen, ben ik blijven slapen in Queens -- ze noemen dat crashen. De volgende dag rond tien uur eruit, terug naar huis, want Kevin, de jongen bij wie we in DC zijn blijven slapen, zou tot nieuwjaar in New York zijn en bij ons blijven slapen. Kevin is geboren in Chicago, en dus van oorsprong Amerikaans, maar zijn ouders komen uit Taiwan. Omdat hij derhalve goed op de hoogte is van de Chinese keuken, en weet waar je lekker kan eten, zijn we hem die middag gevolgd naar een Chinees restaurant in Chinatown. We hebben daar twee uur aan een stuk zitten eten, gerechten die je bij de plaatselijke Chinees in Nederland echt niet tegen komt. Masterlijk.
Nu zitten we tussen kerst en nieuwjaar. Ik ben wat achterstallig 'werk' aan het doen; e-mailtjes beantwoorden, de was doen, strijken, een stukje schrijven voor mijn blog. Even niet studeren; veel rondhangen met Jeremy, Simon en Kevin; shoot the shit in order to get back on the shit, want in het nieuwe jaar ga ik weer flink aan het werk. In New York you must kick it hard!
