Chaos!

What's up budd's?!? Vandaag een beetje chaotisch geweest. Ik werd vroeg wakker, en dacht dat het een goed idee was op de Columbia Campus te gaan fotograferen. Ik heb gisteren een self-guided walking tour gedaan, en het leuk me leuk bij de beschrijvingen van ieder gebouw een foto van dat gebouw te plaatsen (zodat jullie ook een idee krijgen van de campus). Op de campus aangekomen bleek het echter behoorlijk druk; vandaag komen alles eerstejaars aan en begint hun 'orientation'. Taxi's, busjes, en verhuiswagens reden af en aan; eerstejaars konden hun baggage afgeven bij mensen van de verhuisservice; dit werd vervolgens in grote dozen gedaan en vervoerd naar de dorms. Ik heb hier een paar foto's van geschoten, maar ik denk niet dat de foto's een goed beeld geven van hoe het eraan toeging (alles perfect georganiseerd! -- vorige week was een heel leger aan tuinmannen nog druk in de weer de campus piekfijn in orde te maken!). Dit geldt waarschijnlijk voor meer foto's; een plaatje van de New York Stock Exchange is leuk, maar je moet er zelf voor staan om het magische gevoel te ervaren wat zo'n omgeving je bezorgt. Anyway, toen ik weer thuis kwam bleek het internet niet meer te werken. Simon en ik hebben daarom maar besloten een eigen internet verbinding te regelen (om toekomstig geze#k te voorkomen). Morgen dus maar naar Verizon voor een ADSL verbinding. Zonder internet blijk je ineens behoorlijk kwetsbaar; even iets opzoeken is er niet bij, bellen is super duur, en je net gekochte US cell phone blijkt niet te werken: SHIT. Ik moest het een en ander opzoeken op internet, en ben dus maar snel naar de Starbucks op 110th and Broadway gegaan. Daar zit ik nu ook, onder het genot van een Pike Place Roast mijn verhaal tikkend.

Gisteren nog naar de Ikea geweest in Brooklyn. Eerst met de bus downtown naar Brooklyn, en dan met de pendelbus naar de ikea. Vooral het stukje met de pendelbus was interessant. Dwars door Brooklyn. Wat opvalt is dat alles er behoorlijk vuil uitzag (maar dat is op Manhattan trouwens ook vaak zo). De Ikea was dan weer zeer herkenbaar: precies hetzelfde als in Breda, Eindhoven, Utrecht, Duiven of waar dan ook. Binnen heb ik trouwens geen enkele caucasian gezien; er werkten alleen maar donkere mensen, of mensen met een Latijns-Amerikaanse achtergrond. Dit zie je overigens wel meer, bijvoorbeeld bij supermarkten. Ik vermoed dat hier klasseverschillen een rol spelen. Op de terugweg kwamen we met de pendelbus nog langs een honkbalveld waar de lokale teams tegen elkaar spelen. Dit was leuk om te zien, precies zoals in films, met de familie langs de kant bbq'end op een zwoele zomeravond.

Enfin, ik ga er maar eens een eind aan breien. Ik moet nog wat dingen opzoeken, en bij Starbucks mag je (na het kopen van een Starbuckscard, en het aanmaken en activeren van een account) (maar) twee uur per dag gebruik maken van het wireless internet. Ik weet niet wanneer ik weer ga posten op het net, aangezien we eerst thuis internet moeten regelen. We'll see. In the meantime, take care!

Ah ja, de foto's zijn hier te vinden (het is niet veel):

http://picasaweb.google.com/JFMLDR/NYAug302009#

Walking Downtown

Goeie genade. Ik had vandaag het ijzersterke idee opgevat om te voet naar Fifth Avenue te gaan, om daar eens rond te kijken of ik een geschikte prepaid telefoon kon kopen. Zodoende stapte ik rond drie uur de straat op, om op mijn teenslippers mijn gang te maken richting het oosten. Omdat ik toch die richting op moest besloot ik ook een stukje Central Park mee te pakken. Althans, een stukje is misschien een understatement; Central Park lijkt meer op een klein bos dan op een park; het is enorm uitgestrekt, zodanig dat er plekken zijn in het park waar je het lawaai van metropool New York niet meer kan horen. Dit wist ik toen echter nog niet. Het kostte me een klein half uur om het park in de breedte te doorkruisen. Na enig zoeken belandde ik uiteindelijk toch of Fifth Avenue, ter hoogte van huisnummer 1100 zoveel. Van de karige research die ik had gedaan wist ik dat de winkels rond nummer 500 gesitueerd zijn. Ik had dus nog een flinke wandeling voor de boeg. Uiteindelijk ben ik er wel geraakt, en heb zelfs een telefoon weten te kopen. Dit heeft me echter wel een drietal blaren gekost. Maarja, zoals ze hier zeggen: "no pain, no gain". Tijdens mijn vier uur durende wandeling ben ik nog wat gave dingen tegen gekomen. Check daarvoor de foto's. I'm calling it a day! Weltrusten.

http://picasaweb.google.com/JFMLDR/NYAug282009#

Being a Tourist Still

Een capita selecta van nieuwe foto's te vinden op:

http://picasaweb.google.com/JFMLDR/NYAug272009#

First Time For Everything

Mijn tweede dag NY zit erop. Deze twee dagen zijn goed te karakteriseren door de wijze waarop een beveiligingsbeambte op het Amerikaanse consulaat in A'dam mijn situatie beschreef: "First time for everything".

Om te beginnen, voor de eerste keer een lange vliegreis (over de Atlantische oceaan). De reis duurde lang maar was voor de rest prima. Naast het een en ander gelezen te hebben, heb ik onderweg een beetje zitten kletsen met een Grieks meisje dat studeerde aan Yale University, New Haven. Omdat dit al haar derde jaar in Amerika was, kon ze mij goed uitleggen wat er op het vliegveld, bij de immigratiedienst, van me verwacht werd. Zodoende kwam ik goedbeslagen ten ijs, en kon de norse houding van de 'US Customs and Borders Officer' me niet weerhouden van een geslaagde passage.

Na enig twijfelen had ik toch besloten om te kiezen voor een taxi als vervoersmiddel naar mijn appartement, in plaats van een shuttle bus of de metro; voor de eerste keer een Yellow Cab, althans dat dacht ik. Enigszins vertwijfeld liep ik door de terminal op zoek naar de taxistandplaatsen. Dit moet zijn opgevallen want ik werd bij de uitgang aangesproken door een man, met de vraag of ik een taxi nodig had. Al blij dat er iemand was die me verder kon helpen zei ik (misschien iets te snel) ja. De man beende er met zeven-mijls-laarzen vandoor op weg naar een Chevrolet Suburban (type: GROOT) -- http://z.about.com/d/suvs/1/7/i/C/-/-/Front3q.JPG. Hij gooide mijn spullen in de achterbak en stapte in. Enigzins teleurgesteld -- ik had me verheugd op een Yellow Cab -- en mezelf afvragend of ik wel de goede keus had gemaakt -- geen taxi bordje op de auto, geen teller binnenin -- stapte ik toch maar in. Mijn argwaan bleek onterecht: ik werd keurig afgezet op het juiste adres. Na afgerekend te hebben -- 120 dollar, misschien toch afgeknepen?! -- las ik de sms die Aakash (mijn toekomstige huisgenoot me had gestuurd: "Ok brah we are here...buzz 1B". Zo gezegd, zo gedaan. Ik ontmoette, voor de eerste keer, beide huisgenoten, Aakash en Simon. Aakash studeert Energy Economics, en heeft al op de beursvloer van Wall Street gestaan. Simon studeert theater regie. Beide zijn Amerikaans, en erg vriendelijk en behulpzaam.

De lange reis gecombineerd met een jet lag begon zo langzaam zijn tol te eisen; na me geinstalleerd te hebben, en een bezoek te hebben gebracht aan de plaatselijk McDonalds, zat mijn eerste dag op Amerikaanse bodem erop.

Twaalf uur later werd ik wakker. FF douchen, bellen met Lies en off we go onto the streets. Opnieuw een dag met veel First Times: first time grocery shopping; first time taking the subway; first time visiting the Columbia Campus; first time opening a US bank account. Gelukkig is alles gelukt. Voor wat ik tot nu toe heb meegekregen lijkt NY me een geweldige, enerverende stad; er gebeurt vanalles. Je zal je hier niet zo gauw niet thuis voelen omdat er simpelweg niet één dominante cultuur is. De afgelopen twee dagen heb ik het echter soms wel eens benauwd gehad; het besef dat je de komende 6 maanden ver van huis bent, weg van Lies, papa en mama, Eric, vrienden en vriendinnen, sijpelt dan wel langzaam binnen. Even bellen naar Doorwerth of Breda nemen dit benauwde gevoel dan wel weer weg. En als dit niet het geval is, dan zorgt de ontdekking dat ze in de super om de hoek gewoon Hoegaarden witbier verkopen daar wel voor.

Het wordt een mooie tijd hier in NY, ik ga er echt iets van maken!

NY Arrival

http://picasaweb.google.nl/JFMLDR/NYAug252009