First Time For Everything

Mijn tweede dag NY zit erop. Deze twee dagen zijn goed te karakteriseren door de wijze waarop een beveiligingsbeambte op het Amerikaanse consulaat in A'dam mijn situatie beschreef: "First time for everything".

Om te beginnen, voor de eerste keer een lange vliegreis (over de Atlantische oceaan). De reis duurde lang maar was voor de rest prima. Naast het een en ander gelezen te hebben, heb ik onderweg een beetje zitten kletsen met een Grieks meisje dat studeerde aan Yale University, New Haven. Omdat dit al haar derde jaar in Amerika was, kon ze mij goed uitleggen wat er op het vliegveld, bij de immigratiedienst, van me verwacht werd. Zodoende kwam ik goedbeslagen ten ijs, en kon de norse houding van de 'US Customs and Borders Officer' me niet weerhouden van een geslaagde passage.

Na enig twijfelen had ik toch besloten om te kiezen voor een taxi als vervoersmiddel naar mijn appartement, in plaats van een shuttle bus of de metro; voor de eerste keer een Yellow Cab, althans dat dacht ik. Enigszins vertwijfeld liep ik door de terminal op zoek naar de taxistandplaatsen. Dit moet zijn opgevallen want ik werd bij de uitgang aangesproken door een man, met de vraag of ik een taxi nodig had. Al blij dat er iemand was die me verder kon helpen zei ik (misschien iets te snel) ja. De man beende er met zeven-mijls-laarzen vandoor op weg naar een Chevrolet Suburban (type: GROOT) -- http://z.about.com/d/suvs/1/7/i/C/-/-/Front3q.JPG. Hij gooide mijn spullen in de achterbak en stapte in. Enigzins teleurgesteld -- ik had me verheugd op een Yellow Cab -- en mezelf afvragend of ik wel de goede keus had gemaakt -- geen taxi bordje op de auto, geen teller binnenin -- stapte ik toch maar in. Mijn argwaan bleek onterecht: ik werd keurig afgezet op het juiste adres. Na afgerekend te hebben -- 120 dollar, misschien toch afgeknepen?! -- las ik de sms die Aakash (mijn toekomstige huisgenoot me had gestuurd: "Ok brah we are here...buzz 1B". Zo gezegd, zo gedaan. Ik ontmoette, voor de eerste keer, beide huisgenoten, Aakash en Simon. Aakash studeert Energy Economics, en heeft al op de beursvloer van Wall Street gestaan. Simon studeert theater regie. Beide zijn Amerikaans, en erg vriendelijk en behulpzaam.

De lange reis gecombineerd met een jet lag begon zo langzaam zijn tol te eisen; na me geinstalleerd te hebben, en een bezoek te hebben gebracht aan de plaatselijk McDonalds, zat mijn eerste dag op Amerikaanse bodem erop.

Twaalf uur later werd ik wakker. FF douchen, bellen met Lies en off we go onto the streets. Opnieuw een dag met veel First Times: first time grocery shopping; first time taking the subway; first time visiting the Columbia Campus; first time opening a US bank account. Gelukkig is alles gelukt. Voor wat ik tot nu toe heb meegekregen lijkt NY me een geweldige, enerverende stad; er gebeurt vanalles. Je zal je hier niet zo gauw niet thuis voelen omdat er simpelweg niet één dominante cultuur is. De afgelopen twee dagen heb ik het echter soms wel eens benauwd gehad; het besef dat je de komende 6 maanden ver van huis bent, weg van Lies, papa en mama, Eric, vrienden en vriendinnen, sijpelt dan wel langzaam binnen. Even bellen naar Doorwerth of Breda nemen dit benauwde gevoel dan wel weer weg. En als dit niet het geval is, dan zorgt de ontdekking dat ze in de super om de hoek gewoon Hoegaarden witbier verkopen daar wel voor.

Het wordt een mooie tijd hier in NY, ik ga er echt iets van maken!