Too much to say, and not enough time..

Na twee weken van sightseeing, streetwise worden en praktische zaken regelen, zijn vorige week de colleges begonnen. En dit is toch wel net even anders dan in Nederland. Enkele dagen na mijn aankomst in New York, kwam ik voor het eerst op de campus. Drie dingen vallen daar gelijk op. Ten eerste is alles kolossaal; de gebouwen, de oppervlakte van de campus zelf – de campus bestaat uit 71 gebouwen -- de hoeveelheid studenten, etc. Ten tweede is de campus historisch (althans voor Amerikaanse begrippen). Columbia University is de oudste instelling voor hoger onderwijs in de staat New York, en nationaal gezien neemt ze de vijfde plaats in beslag; ze is in 1754 gesticht onder de naam King’s College. Het derde opvallende aspect is de academische sfeer; rondlopend op de campus voel je een min of meer dwingende kracht om een boek te pakken en te gaan studeren. Columbia University legt hier ook de nadruk op; iedere undergraduate student hier is verplicht deel te nemen aan het zogenoemde Core Curriculum – kortweg ‘CC’ genoemd. Het Core Curriculum is een verzameling vakken gericht op het ontwikkelen van academische vaardigheden, en het vergaren van kennis over de Westerse intellectuele traditie. Een blik op de literatuurlijst voor deze cursussen maakt mij bij voorbaat al enthousiast: Plato, Aristoteles, Homerus, Sophocles, Epictetus, René Descartes, John Locke, Thomas Hobbes, Dante, Montaigne, Dostoevsky, Shakespeare.. and so on. In andere woorden: het is gewoon masterlijk om hier rond te lopen.

Een week voor de colleges begonnen heb ik voor het eerst kennis gemaakt met het departement filosofie. Filosofie zit, enigszins triviaal, in Philosophy Hall, op de zevende verdieping. Als je de trap op komt is het één grote hal, waar de kamers van alle professoren, en van al het administratieve personeel, en de collegezaal (filosofie heeft er maar één), aan grenzen. Dit zorgt wel voor een aardige dynamiek van studenten, professoren en administrators die allemaal op die zevende verdieping zijn voor één ding: filosofie. Het is als een soort grote familie. Toen ik voor de eerste keer binnen kwam was iedereen enthousiast: “hi! How ya doin? Are you enjoying New York?’. Ik werd rondgeleid door Mevr. Bernstein, het directe aanspreekpunt voor de studenten hier. Ze vertelde me dat ik een eigen postvak heb, kopiëren gratis is, dat de student lounge – een soort privé vertrek voor graduate filosofie studenten 24/7 open is. Geen enorme dingen natuurlijk, maar ik heb er wel van genoten. De dag erna heb ik alle professoren ontmoet. Ook bij hen viel het me op dat ze allemaal zeer aardig en behulpzaam zijn; zo drukte de decaan, Achille Varzi, me op het hart dat, mocht er iets zijn (van welke aard dan ook), ik naar hem toe moet komen; en vertelde de professor Geschiedenis van de Filosofie me dat ze een aantal Nederlandse collega’s kende, en dat ik maar een langs moest komen op de thee om wat te babbelen. Als je hier alleen bent in zo’n grote stad, en je moet je weg nog een beetje vinden, dan zijn dit soort warme reacties wel fijn.

De week na mijn eerste kennismaking begonnen de colleges. Bij ethiek zat de collegezaal ramvol. We begonnen met een moeilijke tekst van de filosoof Moore. Gelijk werden er door een aantal studenten kritische vragen gesteld. Dat zie je in Nederland niet (zo snel). Dat valt hier sowieso op; studenten zijn mondiger, stellen sneller vragen, of zijn in ieder geval niet zo passief als in Nederland vaak het geval is. Ook zit iedereen driftig te typen op zijn of haar laptop, terwijl ik volledig uit de toon val met mijn blocnote en balpen. Naast ethiek was ik nog bij een college over Darwin, gedoceerd door mijn begeleider Philip Kitcher. Een heel interessant onderwerp natuurlijk, maar de manier waarop Kitcher zijn college geeft is fenomenaal. Alles uit het hoofd, snel van geest, grappig, en tegelijkertijd easy-going. Qua uiterlijk doet hij me nog het meest denken aan professor Barabas van Suske en Wiske.

Er zijn nog zo veel meer toffe dingen die ik al gedaan en/of gezien heb. Zo ben ik met Simon en zijn vrienden uit geweest, naar een club waar een Braziliaans feest werd georganiseerd. Voordat we hier naartoe gingen hebben we wat Belgische biertjes gedronken op een ‘rooftop’ van het appartement van een van Simon’s vrienden. Verder ben ik naar een theater voorstelling geweest die Simon, samen met zijn klasgenoten, in vier dagen in elkaar heeft gezet. Ik heb supermarkten verkent – dat is hier ook al een hele belevenis – en daar geschrokken van de prijzen – 6 dollar voor een pot jam, jaiks! Het voert te ver om alles te beschrijven en te vertellen. Dat ga ik nu ook niet doen; ik ga slapen, want het is al 2 uur. Ik heb weer nieuwe foto’s geplaatst, voornamelijk van de campus. Go check them out! See http://picasaweb.google.nl/JFMLDR/NYSept16th2009#