Een van de opmerkelijkste verschillen tussen Nederland en Amerika is de wijze van betalen. Amerikanen betalen anders; waar wij meestal pinnen, betaald de gemiddelde Amerikaan alles met zijn creditcard. Je kan hier wel pinnen, en steeds meer Amerikanen doen dat ook, maar het gros gebruikt nog steeds zijn creditcard -- want stel je voor, dan wordt het geld meteen afgeschreven. Dat is de gemiddelde Amerikaan niet gewend; die rekent standaard af met zijn creditcard, en als het even kan wordt de schuld van de ene creditcard afgelost met een andere creditcard. Amerikanen zijn gewend te leven op de zak van iemand anders -- geld uit te geven dat ze (nog) niet hebben. Dus als je naar de lokale supermarkt gaat, en je rekent je boodschappen af, dan vraagt de (bijna altijd chagrijnige) cassiere "debit or credit?". Als je dan zegt "debit", dan kijken ze je aan van "are you sure???".
Laatst las ik in de Columbia Spectator dat de gemiddelde college student begint aan zijn universitaire opleiding met een creditcardschuld van om en de nabij de 7000 dollar. Aan het eind van hun studie mogen ze daar dan nog fijntjes een gemiddeld bedrag van 120 000 dollar bij optellen aan studieschuld. Simon, mijn huisgenoot, heeft geluk; hij krijgt een beurs van de universiteit, dus die heeft straks een schuld van 'slechts' 50 000 dollar. Ik heb echter al meerdere studenten gesproken die de bovengenoemde 120 000 wel halen, of zelfs ver achter zich laten. Langzaam maar zeker begin ik te begrijpen waarom we -- en Amerika voorop -- afgelopen jaar in een financiele crisis zijn beland. Nederland is wel klein, is misschien wat burgerlijk, of heeft zo zijn eigenaardigheden, maar hoe langer ik hier ben, hoe meer ik Nederland steeds meer te waarderen. Een sociaal vangnet zoals wij dat hebben, vakbonden, zorgverzekering voor iedereen, al deze verworvenheden hebben ze hier in Amerika niet. Obama probeert hiet wat aan te doen, maar wordt door zijn politieke tegenstanders afgschilderd als een 'socialist'. En een 'socialist' is hier in Amerika een heel vies woord. Socialisme associeren ze hier met communisme: Stalin en Mao Zedong. Dus toen ik tegen mijn huisgenoot Aakash vertelde dat ik 'socialist' was, keek hij me wat bedachtzaam aan: "I'm not a socialist, I'm a democrat". Sociaal-democraten kennen ze hier (nog) niet.
Voor de rest is het hier schitterend hoor. Het is een geweldig land (of NY is een geweldige stad -- meer van Amerika heb ik immers nog niet gezien). Amerika is in veel opzichten toonaangevend. Maar wat ik hier duidelijk wil maken is dat deze toonaangevendheid ook zijn minpunten heeft, en dat we het in Nederland echt goed geregeld hebben -- iets dat we moeten koesteren!
zaterdag 10 oktober 2009
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
...
BeantwoordenVerwijdereneen verhaal met een moraal: ik zal het onthouden.
Waar blijven de juicy verhalen over drive by shootings, armed robberies etc ?!!!
Mooi verhaal weer maat,
BeantwoordenVerwijderenGisteren de open dag van NAC gehad. Heb een extreem gaaf spandoek gekocht. Ze deden ze eigenlijk niet in de verkoop omdat ze voor beurzen en dergelijke worden gebruikt, maar ik heb hem voor flink wat euro's mogen kopen haha. Ik zal wel wat foto's op mijn hyves zetten. Dan kun je die bekijken.
Verder denk ik dat ik maar flink wat geld moet uit gaan geven hier in NL, en dat ik na mijn studie lekker in Amerika gaan wonen. Als ik dan 50000 euro hier opmaak, dan zit ik er in de USA eigenlijk wel lekker bij, en dat zie ik wel zitten haha.
De groeten maat!!!
Pim
Ik zit ook al te kijken op ER live, je weet maar nooit zo'n rijk Nederlands studentje, al een rolletje gekregen in zo'n Amerikaanse serie waar je een Nederlandse drugsbaron of zo kan spelen?
BeantwoordenVerwijderen