In the name of God

Ik moest vanavond het nodige lezen voor een college van morgen. Omdat het thuis zo stil was ben ik daarvoor naar de Starbucks gegaan. Mijn 'vaste plek' aan de grote leestafel bij het raam was vrij, dus hier ben ik gaan zitten lezen over sociologen, microscopen en waarheidsliefhebbers. Na een half uurtje kwam er een mevrouw naar me toe met de vraag of ze me even mocht storen; of ik wel eens gehoord had van the holy mother of god. Je begrijpt het: gelovigen aan mijn tafel. Ik antwoordde dat ik daar wel eens van gehoord had, maar er verder weinig interesse in had. Deze mevrouw liet zich echter niet zo makkelijk uit het veld slaan (en terecht); ze begon te verhalen over god's woord, en dat alles reeds door de bijbel voorspeld is, tot aan de Eerste, Tweede, en zelfs Derde Wereld Oorlog aan toe. Geprikkeld en toch ook benieuwd heb ik gevraagd of ze me kon wijzen waar de bijbel melding maakt van deze oorlogen. Een sjieke bijbel werd tevoorschijn gehaald, en we hebben samen enkele passages zitten lezen. Inderdaad, er werd melding gemaakt van vallende sterren, en een hoop onheil. We hebben zitten discussiëren of deze passage ook anders uitgelegd kan worden. Ik probeerde haar te overtuigen dat er vele verschillende interpretaties mogelijk zijn. En dat de bijbel, omdat er zoveel ruimte is voor interpretatie, bijna alles kan uitleggen, en daardoor een beetje 'verdacht' is. Ik slaagde er absoluut niet in haar te overreden. De bijbel was immers god's woord, en daar was geen spelt tussen te krijgen. Van de andere kant begreep ook zij dat 'mijn ziel niet te winnen was'. Haar collega was er intussen bij komen staan, en vroeg me of ik geloofde in god. Ik antwoordde van niet. Ze keken me aan of dat ze water zagen branden. Dit is echt apart. Nu waren dit zwaar overtuigde Christenen, maar ook de gemiddelde Amerikaan is behoorlijk gelovig. Dit zit diep in de maatschappij; may god bless America. Het zit niet alleen diep, maar gaat ook ver. Meer dan de helft van de Amerikanen gelooft niet in de Darwiniaanse evolutietheorie. Dit betekent dus dat het merendeel van de Amerikanen denkt dat god, of een intelligent designer verantwoordelijk is geweest (of is) voor de creatie en ontwikkeling van de mens, en (of) dat de mens strikt gescheiden is van de 'lagere' levensvormen. Dit terwijl Darwin's evolutietheorie een van de beste wetenschappelijk theorieën ooit is. Het is echt een 'merkwaardig' aspect aan de Amerikaanse samenleving. Het is lastig te zeggen of dit slecht is. Geloof geeft mensen houvast, maar kan ook aan de basis liggen van vreselijke dingen. Een zekere kritische houding is belangrijk. Het is niet zondermeer goed om volledig 'op te gaan' in je geloof. Maar dit geldt ook voor wetenschap. De wetenschap is zeer succesvol en verdient daar ook de credits voor. Maar we moeten ook realistisch zijn: ook de wetenschap heeft niet overal een antwoord op. Het is zelfs de vraag of er wel precies één sluitend antwoord is. Een overtuiging in de almachtigheid van de wetenschap is derhalve zelf ook een geloof, een religie.

Even iets anders. Aanstaande zaterdag is het hier op 601 West 112th Street, apartment 1B een graffiti/hotel-party. Dat wil zeggen, trek een wit shirt aan, en laat je hier bekladden door andere party-gangers. De woonkamer dient als dansvloer, Simon's kamer als Hookah-room (lees: kamer voor het gebruik van de waterpijp), en op Aakash' kamer kan je de het boksgevecht bekijken tussen Manny Pacquiao en Miguel Cotto. Boksen is hier in Amerika een populaire sport, en ik heb me laten vertellen dat Pacquiao een absolute grootheid is uit de Filipijnen (traint in LA), en Cotto een straatvechter uit Puerto Rico. Het gevecht vindt plaats in Las Vegas in de MGM Grand Arena -- waar anders -- en er wordt op gegokt alsof er geen financiële crisis is geweest. Heel New York is voor Pacquiao, dus ik ook. Go Pacquiao! Kick-ass!

Hasta luego!