Run like the wind!

Het einde nadert. Over een goede maand zit ik weer in het vliegtuig op weg naar Nederland, en kijk ik terug op een prachtige tijd hier in New York. Het idee daaraan geeft me 'mixed-feelings'. Ik zie ernaar uit om weer thuis te zijn, de hectiek van New York achter me te laten. Dezelfde hectiek en activiteit ga ik echter ook enorm missen. In New York is alles. Het is lastig om een rangschikking te maken, maar Central Park is waarschijnlijk mijn favoriete plek. Het park is bovenal gaaf, enorm groot en midden in de populairste metropool van de wereld. Een plek van rust tussen alle hectiek. Rondrennen in Central Park, alleen daarvoor zou ik al in New York willen wonen.

Ik strik mijn schoenen, steek mijn iPod in m'n broekzak, New York local Jay-Z op hoog volume. Windjack aan, rits dicht, voordeursleutel in mijn jaszak. Even snel rekken en ik stap naar buiten. Ik sla linksaf en wandel Broadway op. Ik wacht tot het licht op wit springt en druk op de ronde knop van mijn iPod: "Beginning workout". Ik begin te lopen, 112th street uit, rechtsaf, voor de St. John the Divine kathedraal langs, linksaf, Cathedral Parkway op. Een paar blokken verderop steek ik de rotonde over en loop in de noord-west hoek Central Park binnen. Voor mijn neus schieten wielrenners voorbij. Aan de linkerkant van de weg is er ruimte voor hardlopers. De weg gaat meteen omhoog. Voor me lopen wat Aziatische mensen, puffend en steunend. Ik steek ze voorbij, ren volle bak de berg op. Zwaarademend kom ik boven. In een lager tempo loop ik de berg af en begin aan de volgende klim. Links passeer ik twee honkbalvelden. Er groep met kinderen is aan het spelen, ouders aan de kant. Na de tennisvelden sla ik linksaf, steek een bruggetje over, en kom bij het Onassis Reservoir. Links en rechts steekt de skyline van de Upper East en Upper West Side boven de bomen uit. De witte contouren van het Guggenheim museum zijn in de verte te zien. Recht vooruit de skyline van Lower Manhattan: de dure hotels van Central Park South, Chrysler building, Rockefeller Center, Empire State Building, en daarachter het Financial District. Een neonreclame van CNN steekt scherp af tegen de donkere lucht. Ik ren verder, passeer toeristen, jaag door plassen. Halverwege passeer ik het politie station van het Central Park Precinct. Ik loop driekwart rond, schiet naar beneden, en begin parallel te lopen aan Fifth Avenue, weer terug naar de noordkant van het park. Na vijf minuten draai ik linksaf en kijk ik bovenop het openluchtzwembad. In de winter is het zwembad omgebouwd tot schaatsbaan. Van links en rechts schieten kleine kereltjes over het ijs. Helmen op, breed in de schouders, stick in hun hand, ijshockeyschaatsen onder de voeten gebonden. Een coach staat schreeuwend langs de baan. Ik loopt de berg af, draai om de schaatsbaan heen, en kom weer uit op de plek waar ik het park binnenkwam. Rustig ren ik Cathedral Parkway op, rechts, links, wachten voor het stoplicht, sleutel uit mijn zak vissen, en ik ben thuis. Ik druk mijn iPod af: "Work-out completed; Work-out distance: 7.9 km; Time: 39 min 15 sec; Average pace: 4.95 min/km; calories 491."

Soon: The House of God Revisited